Düşlediğin kadar...

Bana bir iklim söyle boğazıma kadar sen dolmadığım,yağmadığım...
Bir resim çiz bana tüm kapılara tekme atmadığım,parçalamadığım...
Şiir yaz veya,yumruğumu sıkmak için sebep bulamayacağım...
Hiç olmadı ıslık çal,sıyrılıpta dudaklarına gelemeyeceğim...

Günah keçisi kimdir?

Günah keçisi..bir yaratıcının,artıkkkk bıktığı yalnızlığa çare olarak sahnelediği bir yaşamda,herkesin kendisini başrol sandığı bir oyunu paylaşan bizleriz...adı tanrı olan ve kombine bilet sahibi tek seyircilik bir oyun bu..gel gör ki..onu kıskandırabilecek kadar şanslı olduğumuz tek kozumuz...ölebilmemiz...

Dialog

-Sen,Ben ve geri kalan herşey,ama...herşey..

 -......

-Komik midir?

-Değil

-O zaman gülme

-Gülümsüyorum

-Olsun

Bir tedirgin aşkın sancısı...

Gözlerinden kaçmak,

kenarı yosun tutmuş bir gölün dipsizliğinde,

bir tedirgin aşkın sancımasıdır...

Gözlerinde yüzmek,
bir an'a bütün yaşamı feda ederken,

ölesiye yaşadım diyebilmektir...

PARADOKS

Bir şeylerin üzerini çizebiliyorsan,geriye kalanları kabulleniyorsun demektir...Çizdiklerin başarısızlıklarınsa,kalanlar çaresizliğindir...yok anlamsızlığı çiziyorsan,geriye bir tek yalanların kalmıştır...

Bir Anlık

zaman'ın bir yerinde asılı kalmış bir düştün...
unutulmuş bir türkü döküldü ansızın dudaklarımdan..
düşledim,
ve sen,
düştün...

KIZILIN ÖFKESİ

Aşağı iniyorum şimdi..

Önce bir bakışlık yol boyu,

Görülen her şey,güneşli,gündelik…

Derinliklerime doğru indikçe

Eksiliyor birer birer,bir şeyler…

Önce çiçekler soluyor,

Sonra gülümsemeler ölüyor dudak kenarlarında..

Renkler beyazdan karanlığa doğru değiştikçe,

Sancılar başlıyor…

Bastırılmış her şey en koyusunda…

Daha çok yol almalıyım seni görmek için…

Oysa geçtiğim her kaldırım taşını sayıyorum,

Yaşadığım yıllardan daha fazla?

Şimdi karanlıkların en ucundayım,

Yol bitmiş değil…

Yangın yerleri daha yeni başlıyor,

Yer yer geçmiş acıların kanattıkları..

Gözyaşları…

Karanlıktan sonra kızıl gelirmiş..

Kendimden öğrendim…

Bundan sonrası öfkedir,

Dönüyorum ben…

Kızılın öfkesinde bırakıyorum seni…

SENİ UNUTMAK

seni unutamamak

son sözü söylenmemiş mektubun

adı konmamış zarfla

sevişmesine engel olmaktır…

seni unutmaya çalışmak

yaşamı kovarlarken

bir düşün ardından gitmek değil

bir düşü ardına takmaktır…

seni unutmayı başarmak

içinde takılı kalmış zamanı yakalayıp

akreple yelkovanı sonsuza kadar

birbirinden ayırabilmektir…

ve

seni unutmak

geçtiğin tüm yol üstü sancılarının

içinde biriktirdiğin tüm benlikleri

teker teker boğmasıdır…

BİR CİGARA

Bir cıgara yaktım şimdi.
Dumanı adını yazıyor havaya.
Ne kadar çok çekip salıversem,
O kadar çok şey anlatacak sanki...